داشت . از نامه و توصيه آن حضرت در « نهجالبلاغه » و « وقعهء صفين » برمىآيد كه از ياران نزديك آن حضرت بوده است . « 1 »
شريح راوى مورد اعتماد
اضافه بر آنچه علماى شيعه دربارهء شُريح و جلالت مقام او گفتهاند ، او در نزد اهل سنت نيز از جايگاه ويژهاى برخوردار است ، و دانشمندان بلند پايهء علم حديث او را محل وثوق و مورد اعتماد توصيف كردهاند .
مرحوم سيد محسن امين جبل عاملى در اين باره نوشته است : به احمد بن حنبل گفتند : آيا حديثهاى شريح بن هانى صحيح است ؟ گفت : آرى .
ذهبى دربارهء او چنين نوشته است : او از فرماندهان سپاه على عليه السلام بود . گفتهاند كه او يكصد و بيست سال زيست . . . همهء اهل حديث بجز بخارى از او روايت كردهاند . « 2 »
پيش از جنگ جمل
شريح از پيشتازانى است كه به دعوت على عليه السلام لبيك گفت و براى جنگ در ركاب آن حضرت در شرايطى اعلام آمادگى كرد كه افرادى مانند ابوموسى اشعرى مردم را از شركت در جنگ باز مىداشتند . پس از آن كه امام حسن عليه السلام و همراهانش وارد كوفه شدند ، امام حسن ( ع ) در مسجد كوفه آغاز سخن فرمود ، و مردم را به يارى على ( ع ) فرا خواند و آنان را از خويشاوندى آن حضرت با رسول خدا صلى الله عليه و آله و سابقهاش در اسلام آگاه كرد و از بيعت طلحه و زبير با آن حضرت و عهدشكنى آنان سخن گفت و نامهء على عليه السلام را بر مردم خواند .
هامش
( 1 ) . مستدرك الوسايل ، ج 3 ، ص 811 .
( 2 ) . تذكرةالحفاظ ذهبى ، ج 1 ، ص 59 .