از عوامل بسيار مهمّى كه در پيروزى و شكست جنگها نقش تعيين كننده‌اى دارد ، اطاعت و يا تمرّد از فرمانده است . بقاء و پايدارى هر نظام و تشكيلاتى نيز با پيروى و اطاعت مردم از مقام رهبرى آن نظام ارتباط مستقيم دارد ، همچنين سقوط و نابودى هر حكومت و رژيمى ، در انفكاك و جدايى مردم از رهبران و دولتمردان و سرپيچى از دستورات آنان است و اين مطلب يك اصل مسلّم و غير قابل ترديد است كه همهء عقلاء عالم بر آن اذعان و اعتراف دارند . خداى متعال نيز در قرآن مجيد مسلمانان جهان را به اين قاعدهء عقلايى ، ارشاد و هدايت نموده و مى فرمايد : « أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِى اْلأَمْرِمِنْكُمْ » « 1 » از خدا و رسول و كسانى كه ولى امر شما هستند اطاعت و پيروى نماييد . ( كه البته در جاى خود ثابت است كه مقصود از واليان امر در آيهء شريفه ، ائمّه معصومين عليهم السّلام هستند كه در زمان غيبت امام معصوم اين ولايت به فقيه جامع الشّرايط منتقل مىشود و اساساً دين اسلام دين اتّحاد و يكپارچگى و پرهيز از تفرقه و نفاق است . آيات متعدّد قرآن و روايات مأثور از ائمّه هدى عليهم السّلام مبيّن اين حقيقت است . )