اين آيهء در شأن على عليه السلام ، ابوذر ، سلمان و مقداد نازل شده است . « 1 » 4 . وَالَّذينَ امَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ امَنُوا بِما نُزِّلَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ اصْلَحَ بالَهُمْ » « 2 » آنان كه به خدا گرويدند و نيكوكار شدند و به قرآنيكه بر محمد ( ص ) نازل شد كه البته بر حق و از جانب خدا بود ايمان آوردند خدا از گناهانشان درگذشت و امر ( دنيا و دين ) شانرا اصلاح فرمود ( ودلشان را شايسته نور معرفت گردانيد ) . امام صادق ( ع ) مى فرمايد : اين آيه در شأن ابوذر ، سلمان ، عمّار و مقداد نازل شده است كه عهد خود را نشكستند و بر ولايت على ( ع ) ثابت و استوار ماندند . « 3 »

مقداد ، رواياتى نيز از پيامبر نقل كرده است « 4 » كه علماى شيعه و سنت در كتابهاى خود آورده اند . بعنوان نمونه دو روايت را از مقداد مىآوريم : 1 . از سخنان مقداد است كه گفت : به خدا سوگند ، براى احدى گواهى نمىدهم كه اهل بهشت است تا آنكه هنگام مرگ او ، بدانم كه او بر چه مرامى مرده است . چه آنكه از نبى اكرم ( ص ) شنيده ام كه فرمود : دل فرزندان آدم همانند آبى كه در ميان ديگ هنگام جوشش منقلب