امام حسين ( ع ) در آيات و روايات « 1 »
آية اللَّه لطف اللَّه صافى
سيماى درخشان حسين در كتاب خدا « 2 »
1 - قُلْ لا أَسْألُكُمْ عَلَيهِ أَجْراً إِلّا المَوَدَّةَ فِى القُرْبى ( الشورى : 23 ) يكى از آيات قرآن مجيد كه از آن عظمت مقام حسين ( ع ) استفاده مىشود اين آيهكريمه است . احمد بن حنبل در مسند و ابو نعيم حافظ ، و ثعلبى ، و طبرانى ، و حاكم و نيشابورى ، و رازى و شبراوى ، و ابن حجر ، و زمخشرى و ابن منذر ، و ابن ابى حاتم ، و ابن مردويه و سيوطى و گروهى ديگر از علماء اهل سنت از ابن عباس روايت كردهاند : آنگاه كه اين آيه نازل شد : قُلْ لا اسْئَلُكُمْ . . . گفتند : اى پيامبر خدا ، كيستند اين خويشاوندان تو كه واجب گرديده بر ما مودّت و دوستى آنان ؟ فرمود : على و فاطمه و دو پسر آنها . « 3 » و اين معنى را شيخ شمسالدين ابن العربى بنظم در آورده است :
رَأيْتُ وِلائِى آلَ طه فَريضَةً * عَلى رَغمِ اهلِ البُعدِ يُورِثُنِى القُرْبا
فَما طَلَبَ المَبْعُوثُ أَجراً عَلَى الهُدى * بِتَبلِيغه الّا المَوَدَّةَ فِى القُربى « 4 »
هامش
( 1 ) . برگرفته از كتاب « پرتوى از عظمت حسين ( ع ) » آية اللَّه لطف اللَّه صافى ، كتابخانه صدر ، تهران ، چاپ دوّم ، بىتا .
( 2 ) . پوشيده نماند كه آيات نازل در شأن اهل بيت كه از جمله ايشان حسين ( ع ) مىباشد و آياتى كه به شخص آن حضرت تفسير شده بسيار است ما براى رعايت اختصار فقط سه آيه از آيات را مىنگاريم ، و كسانى كه بخواهند از سائر آيات مطلع شوند به كتابهاى تفسير و حديث مراجعه فرمايند ، و از جمله اين آيات است آيه 37 : 2 و آيه 35 : - 2 و آيه 22 : 55 و آيه 27 : 89 و سوره هل اتى و آيات ديگر .
( 3 ) . احياء الميت ، ح 2 ؛ الاتحاف ، ص 5 ؛ صواعق ، ص 168 ؛ الاكليل ، ص 191 ؛ الغدير ، ج 2 ، ص 307 ؛ خصايص الوحى المبين ، ف 5 ، ص 52 - 55 و عمده ابن بطريق ف 9 ، ص 23 - 25 .
( 4 ) . صواعق ، ص 168 ؛ اسعاف الراغبين ، ص 119 .