فلسفه عزادارى و روضه خوانى
بدانند آنچه دستور ائمه ( ع ) براى بزرگداشت اين حماسه تاريخى اسلام است و آنچه لعن و نفرين بر ستمگران آل بيت است تمام فرياد قهرمانانه ملتها است بر سردمداران ستم پيشه در طول تاريخ الى الابد . و مىدانيد كه لعن و نفرين و فرياد از بيداد بنى اميه لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ با آنكه آنان منقرض و به جهنم رهسپار شدهاند فرياد بر سر ستمگران جهان و زنده نگهداشتن اين فرياد ستم شكن است . « 2 » گريه كردن بر شهيد ، نگه داشتن ، زنده نگه داشتن نهضت است . اينكه در روايت هست كه كسى كه گريه بكند يا بگرياند يا به صورت گريه دار خودش را بكند ، اين جزايش بهشت است ، « 3 » اين براى اين است كه حتى آنى كه با صورت گريهدار خودش را چيز مىكند ، صورتش را يك حال حزن به خودش مىدهد و صورت گريهدار به خودش مىدهد ، اين نهضت را دارد حفظ مىكند ، اين نهضت امام حسين ( ع ) را حفظ مىكند . « 4 » ما تا ابد هم اگر براى سيدالشهداء گريه بكنيم ، براى سيدالشهداء نفعى ندارد ، براى ما نفع دارد ، همين نفع دنيائيش را شما حساب كنيد ، آخرتش سر جاى خودش . همين نفع دنيائيش را حساب كنيد و همين جهت روانى مطلب را كه قلوب را چطور به هم متصل مىكند . « 5 » شما انگيزه اين گريه و اين اجتماع در مجالس روضه را خيال نكنيد كه فقط اين است كه ما گريه كنيم براى سيدالشهداء ، نه سيدالشهداء احتياج به اين گريهها دارد و نه اين گريه خودش فى نفسه يك كارى از آن مىآيد ، لكن اين مجلسها مردم را همچو مجتمع مىكنند و يك