حمزه در ميدان نبرد از دليرى وشجاعت كم نظيرى بهره‌مند بود . او خود را به اعماق دشمن رسانده و از كشته پشته مىساخت . ابن‌سعد در كتاب طبقات گويد : حمزةبن عبدالمطّلب در احد با دو شمشير پيش‌روى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله مىجنگيد ومىگفت : من شير خدا هستم ، و به پيش مىتاخت و برمىگشت . « 2 » رزم حمزه با دوشمشير از ويژگىهاى او به شمار مىرود ، و جز او ديگرى را سراغ نداريم كه با دو شمشير نبرد كرده باشد . ديگر اينكه او پيوسته حمله‌هاى خود را متوجه قلب سپاه دشمن مىكرد و تا اعماق آنان نفوذ مىنمود ، و پس از وارد آوردن ضرباتى شكننده وسهمگين بر پيكر دشمن به پايگاه خود باز مى گشت . حمزه از چنان زور بازويى بهره مند بود كه وحشى ( قاتل او ) درباره اش مى گويد : به خدا سوگند من حمزه را زير نظر داشتم ، در حالى كه با شمشيرش مردم را مى شكافت بر هيچ جنگاورى نمىگذشت مگر اينكه او را مىكشت ، كه از آن جمله سباع بن عبدالعزى بود . « 3 »