امام حسين عليه السلام نيز در كربلا چندين بار از حمزه و جعفر ياد نمود . از آن جمله وقتى بود كه در لحظههاى آخر زندگانى آن حضرت ، طفلى ازفرزندان امام حسنعليه السلام دوان دوان به طرف آن حضرت آمد ، وقتى به عمويش رسيد ، ديد كه يكى از دشمنان شمشيرش را بلند كرده و مىخواهد برسرآن حضرت فرود آورد ، آن كودك دست خود را سپر عمويش قرار داد ودستش قطع شد ، امام عليه السلام او رابه سينه گرفت و به اوفرمود :
برادرزادهام ، بر آنچه به تو رسيده است صبر كن و در انتظار پاداش خداوند باش پروردگارت تو رابه پدران بزرگوارت رسول خدا صلى الله عليه وآله وعلى عليه السلام وحمزه و جعفر . . . خواهد رساند . « 1 »
هامش
( 1 ) . مقاتلالطالبيين ، ص 116 ؛ تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 451 .