زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 261

فَانّى لا اعْلَمُ اصْحاباً اوْفى وَ لا خَيْراً مِنْ اصْحابى وَ لا اهْلَ بَيْتٍ ابَرَّ وَ لا اوْصَلَ مِنْ اهْل‌ِبَيْتى فَجَزاكُمُ اللَّهُ عَنّى خَيْراً . « 1 » من اصحابى باوفاتر و بهتر از ياران خود و خاندانى نيكوتر و مهربان‌تر از خاندان خود سراغ ندارم . خداوند از جانب من به شما پاداش خير دهد . ياوران امام حسين ( ع ) با بصيرت و شناخت كامل و ايمان به هدف ، مسير خود را با اختيار برگزيده بودند و امام ( ع ) در جذب آنها هرگز از تهديد ، تطميع و فريب و خدعه استفاده نكرد ؛ بلكه آنان با ايمان به هدف مقدّس حسين ( ع ) به حمايتش برخاستند . به همين جهت ، هر بار امام ( ع ) آنان را ، بين رفتن يا ماندن در قافله كربلا مختار مىنمود ، آنان ماندن با حسين ( ع ) را ترجيح مىدادند . در شب عاشورا در آن لحظات حسّاس وقتى براى آخرين بار امام ( ع ) قضيه را مطرح كرد ، آنان با تمام وجود آمادگى خود را براى شهادت در راه خدا اعلام كردند و گفتند : قَدْ سَمِعْنا مَقالَتَكَ يَا ابْنَ رَسُول اللَّهِ ، وَاللَّهِ لَوْ كانَتِ الدُّنيا لَنا باقِيَةً ، وَ كُنَّا فيها مُخَلَّدينَ ، الّا انَّ فِراقَها فى نَصْرِكَ وَ مُواساتِكَ ، لَاثَرْنَا النَّهُوضَ مَعَكَ عَلَى الْاقامَةِ فيها . . . وَاللَّهِ يا ابنَ رَسُولِ اللَّهِ ، لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ بِكَ عَلَيْنا انْ نُقاتِلَ بينَ يَديكَ و تُقْطَعْ فيكَ اعْضاؤُنا . . . « 2 » اين سخنان ، به‌خوبى از اهداف و آرمان‌هاى متعالى و شخصيت معنوى انصار سرور آزادگان جهان پرده برمىدارد . و ايمان راسخ و دل‌هاى مملوّ از عشق به خدا را در آنان نشان مىدهد . انصار امام حسين ( ع ) نه تنها از نظر معنوى صاحب مقامات عاليه بودند ، بلكه از نظر اجتماعى نيز عمدتاً شخصيت‌هاى برجسته به شمار مىرفتند و به هيچ وجه حاضر نبودند حاكميت شخصى مانند يزيد را بپذيرند ؛ لذا با تمام وجود براى مبارزه عليه آن به پا خاستند .