روايات فراوانى از شيعه و سنى بر اين نكته تأكيد دارد كه مقصود از « اهل البيت » در آيهء تطهير ، اهل كساء هستند . اهل كساء عبارتند از : پيامبر اكرم ( ص ) ، على ، فاطمه ، حسن و حسين ( ع ) مؤلف ينابيع المودّة از قول ابى سلمة مىنويسد : آيه شريفه « انّما يُريدُ اللّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرّجْسَ اهْلَ البيتِ و يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً » در خانه « ام‌سلمة » نازل شد . پيامبر ( ص ) على ، فاطمه ، حسن و حسين ( ع ) را نزد خود فراخواند و عباى خود را روى آنها انداخت ، آنگاه فرمود : « اللّهم هؤُلاءِ اهْلُ بَيتى فَاذْهِبْ عَنْهُم الرِّجْسَ وَ طَهِّرْهُمْ تَطْهيراً » خدايا ! اينان اهل‌بيت من هستند ؛ رجس و پليدى را از آنان دوركن و آنان را پاك و منزّه قرار ده . امّ سلمه گفت : يا رسول الله من نيز از آنها هستم ؟ پيامبر ( ص ) پاسخ داد : « تو جايگاه خود را دارى و تو اهل خير مىباشى . » « 1 » اين روايت را « قندوزى » از طريق ديگر نيز نقل كرده است . و روايت مذكور نزد شيعه و سنّى متواتر مىباشد . « شبلنجى » اين معنا را به شعر درآورده است :