گر نبودى چشم دل حنّانه را
96 گر نبودى نيل را آن نور ديد 96 گر نه كوه و سنگ با ديدار شد 96 گفت او را هين بپر اندر پيم 22 تگفت بيرون زين حد اى خوش فرّ من 22 تگنه كرد در بلخ آهنگرى 105 ، 116
اجماع (فارسى) — صفحة 243
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٢٤٣