بسم الله الرّحمن الرّحيم
شكّى وجود ندارد كه لفظ نجس در استعمال شرعى خروج از معناى لغوى و موارد استعمال آن در عرف نمىباشد ، زيرا همانطور كه بيان شد در عرف به معناى قَذارت و امرِ منفور چه معنوى و چه ظاهرى است . و اينكه بعضى استعمال در قذارت خُبثيّه را منافى با قذارت باطنى و از باب اشتراك لفظى دانستهاند موجّه نمىباشد ، بلكه از باب اختلاف مصاديق با حفظ حيثيّت طبيعت نوعيّه است .
علّت تحريم ورود مشركين به مسجد الحرام خباثت باطنى بوده است نه نجاست ظاهرى
در آيه شريفه 28 از سورهء توبه كه در مدينه نازل شده است مىفرمايد :
« يا يُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هذَا » .
هامش
[ 1 ]
بايد توجّه كرد كه گرچه نسبت به مفاد اين آيهء شريفه اظهارات
[ 1 ] - سوره التّوبة ( 9 ) صدر آيهء 28 .