و همچنين ابن المبارك روايت مىكند از حمّاد بن زيد :
فَقَالَ فِى الْحَدِيثِ : كُنَّا نَأْتِى الْمَغَازِى مَعَ رَسُولِ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ ( وَ آلِهِ ) وَ سَلَّمَ فَنُصِيبُ الْعَسَلَ وَ السَّمَنَ فَنَأْكُلُهُ .
وَ كَذَلِكَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ . . . أَنَّ جَيْشًا غَنِمُوا فى زَمَانِ رَسُولِ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ ( وَ آلِهِ ) وَ سَلَّمَ طَعامًا وَ عَسَلًا فَلَمْ يُؤْخَذْ مِنْهُمُ الْخُمْسُ .
و باز همانجا از ابن المبارك نقل مىكند از . . . سوَيْد خادم سلمان :
أَنَّهُ أَصَابَ سَلَّةً ، يَعْنى فِى غَزْوَةٍ ، فَقَرَّبَهَا إِلَى سَلْمَانَ رَضِىَ اللَهُ عَنْهُ فَفَتَحَهَا فَإِذَا فِيهَا حُوَّارَى وَ جُبْنٌ ، فَأكَلَ سَلْمَانُ مِنْهَا .
در اين روايات كه از كتب اهل سنّت آمده است سيرهء مسلمين را در زمان رسول خدا بيان مىكند كه احترازى از ماكولات اهل كتاب و غيره نداشتند ؛ و همينطور حكم رسول خدا دربارهء اطعام مسلمين توسّط اهل ذمّه نيز تصريح بر طهارت ذاتى آنها مىباشد .
و بر اين اساس است فتاوى فقهاى بزرگ مانند صاحب « جواهر » بر جواز مؤاكله با اهل كتاب چنانچه از كلام علّامه در « منتهى » چنين بر مىآيد و در « تذكره » نيز ادّعاى اجماع كرده است .
علّامه در كتاب « منتهى » مىگويد كه :
رسول خدا بر گروهى از اهل كتاب كه تعدادشان به سيصد نفر مىرسيد حكم نمود كه هر سال سيصد دينار بپردازند ، و اگر مسلمانى از آن سرزمين عبور نمود تا سه روز او را ضيافت نمايند ؛ و بر نصاراى نجران شرط كرد كه فرستادگانش را
طهارت انسان (فارسى) — صفحة 116
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص١١٦