عاص و غير آنها بود اين خبر چون بسمع مباركش رسيد به مسجد رفت و بر منبر بر آمد شمشير بسته و ردا بر دوش افكنده و تكيه بكمان خود داده و چنين فرمود ما حمد و سپاس مينمائيم خداوندى را كه پروردگار ما و ولى ما و ولى نعمت ما است خداوندى كه نعمتهاى او بر ما ظاهرا و باطنا ارزانى داشته شده منت از اوست و حول و قوهاى از ما نيست
براى آنكه بيازمايد ما را كه شكرگزاريم يا كفران ميكنيم هر كس شكر كند عطايش نمايد و هر كس كفران كند عذابش نمايد افضل مردم نزد خداوند از حيث منزلت و نزديكترين مردم به خدا از حيث اسباب مطيعترين ايشان است امر خدا را و عملكنندهترين بطاعت او و تابعترين ايشان سنت رسول خدا را و احياكنندگان كتاب او را نيست از براى احدى در نزد ما فضل و امتيازى مگر بفرمانبردارى خدا و رسول خدا اين كتاب خدا است
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 88
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٨٨