وعدههاى خود را و آنچه اراده فرمايد همان كند و محتجب است بنور شوكت و عزت و جلالت از خلق خود صاحب مقام رفيع و عزت بلند و پادشاهى عظيم و بزرگ و ستايش كرده شده به نعمتهاى ظاهر و باطن پروردگار زمين و آسمان و حمد و ثنا گويم او را بر نيكوئى اختبار آزمايش و زيادى بخشش و تمامى نعمتها و بر دفع بلايا حمد و ثنائى كه اصوات بلند شود و بشارت يابند بندگان و آباد گردد به آن بلاد و شهرها
و شهادت مىدهم بيگانگى ذات اقدسش كه شريك ندارد و قبل و بعد از او چيزى نبوده و نخواهد بود و شهادت مىدهم به اينكه محمد صلّى اللَّه عليه و آله بنده و فرستاده اوست او را اختصاص داد بفضيلت بر جمع عالميان و گمراهان را به او هدايت كرده و او را به خود اختصاص داده و بسوى خلق ارسال فرموده برسالت و كلام خود و او ميخواند بندگان را بعبوديت و توحيد و اقرار بربوبيت و تصديق به نبوت خود هنگام نبودن پيغمبران كه مدتى
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 70
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٧٠