و برگها پراكنده شده
و از ميوه دادن نااميد بوديد و آبها بر زمين فرو رفته و نشانههاى هدايت كهنه شده و علمهاى ضلالت و گمراهى ظاهر گرديده بود دنيا بسوى اهلش بشدت و غلظت روى آور شده دنيائى كه در حقيقت هميشه پشت كرده و روى نياورد دنيائى كه ميوهاش فتنه است و خوردنى آن مردار است شعار آن ترس است و نشانه آن شمشير است و شما در آن هنگام از هم پاشيده و پراكنده شده بوديد چشمهاى اهل دنيا كور شده و روزهايش چون شب تاريك گشته بود قطع رحم ميكردند و خونهاى خود را ميريختند و فرزندان خود را زنده بگور ميكردند هر گاه فرزندى از آنان به ثمر ميرسيد خوشى دنيا و راحتى و پستى دنيا بر آنها بدين گونه ميگذشت از خداوند اميد پاداش نداشتند و از عذاب خدا
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 484
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٤٨٤