آنست كه بنده را دو نوبت كيفر نمايد
اما گناهى كه آمرزيده نشود ستمى است كه بندهگان بر يك ديگر بنمايند خداوند تبارك و تعالى هر گاه خلق را براى حساب بر انگيزد بعزت و جلال خود قسم ياد فرموده كه از ستم ستمكارى نگذرد اگر چه دستى خورده يا دستى بدستى مسح شده باشد يا آنكه شاخدارى به بىشاخى سر زده باشد پس خدا قصاص نمايد و حق بندگان را از بعضى ديگر باز گيرد تا آنكه كسى را بر ديگرى حقى نباشد سپس براى حساب برانگيخته شوند اما گناه سوم گناهى است كه خداوند آن گناه را بر خلق پوشانده و بر گنهكار هم توبه نصيب فرموده گنهكار بر گناه خود ترسانست و به پروردگار خود اميدوار ما هم بر او نگيرانيم اميد رحمت بر او داريم و از عذاب خدا هم بر او مىترسيم .
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 480
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٤٨٠