[ ( 74 ) كلامى از مولا كه شبيه به خطبه است در مورد اوصاف خود ]
چون از آن حضرت از چگونگى حال مباركش سؤال شد فرمود منم راستگوى بزرگ در گفتار و منم جداكننده بين حق و باطل و منم جانشين بهترين انسانها منم اول و منم آخر و منم باطن و منم ظاهر و منم داناى بهر چيز منم عين اللَّه و منم جنب اللَّه و منم امين اللَّه بر سفيران خدا بسبب ما خداوند ستايش شده و خزانهدار خداوند در آسمان و زمين مائيم من زنده ميكنم و من ميميرانم و منم آن زندهاى كه نميميرد اعرابى تعجب نمود از گفتار آن حضرت سپس آن بزرگوار فرمودههاى خود را تفسير فرمود باينكه من اولم يعنى اول كسى كه برسول خدا ايمان آوردم و آخرم يعنى آخر كسى كه نظر نمودم به صورت رسول خدا هنگامى كه در