پيغمبر در ميان فرزندانش و سنتهائى كه از ابراهيم بجاى ماند و مانند اينها در عبد المطلب يافت شد كه بايد بتواريخ مراجعه نمود )
و الهام كردى بوى فهم تأويل و تفصيل حق را و عبد اللَّه و ابا طالب و حمزه را بوى بخشيدى و براى عبد اللَّه فدا قبول فرمودى چنان كه بر اسماعيل از ابراهيم پذيرفتى و قرار دادى خصلت و طريقهاى در ابى طالب چنان كه در اسحاق قرار دادى از اينكه ايشان را تقديس فرمودى و ايشان را بر ديگران برگزيدى خداوندا اولاد ابى طالب را بدرجهاى رساندى و فضل و شرافت و برترى چنان دادى كه گردنها بسوى ايشان كشيده مىشد و ياد آنان را زينت بخش نامها قرار دادى و ايشان را معدن روشنى و باغستان نور قرار دادى و آنان را برگزيده و بلندى دين و واجب و سنت وحى خود مقرر فرمودى .
سپس امر فرمودى عبد اللَّه را بگذاردن اين نور پاك بر زمين ( يعنى
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 404
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٤٠٤