[ ( 58 ) ] خطبهاى است كه آن حضرت هنگام اقدام بجنگ با دشمنان ايراد فرموده
حمد و سپاس براى خداونديست كه محكم و ثابت نكرد آنچه را منهدم ساخت و منهدم نساخت آنچه را ثابت و محكم نمود ( كنايه از آنست كه ذات اقدسش بهر چه اراده فرمود از نقض و ابرام و حكمت حكيمانهاش قرار گرفت در تدبير عوالم امكان در ابقاء و افناء و اعزاز و اذلال و غير اينها همانست كه اراده فرموده ) لذا مىفرمايد اگر خداوند بخواهد و اراده كند دو نفر از اين امت با هم اختلاف نكنند و بشر در هيچ امرى با يك ديگر نزاع نداشته باشد و كسى فضيلت و برترى صاحب فضلى را انكار نكند لكن تقديرات ما و اين جماعت را بدينجا كشانيده كه در برابر يك ديگر بايستيم در اين مكان و پروردگار ما هر دو دسته را مىبيند و سخن ما را مىشنود اگر اراده فرمايد