آفريد و آنچه را كه هستى داد از روى فكر و تامل يا علم جديدى نبوده است
بدرستى آفرينش داد آنچه داد و شبههاى بر او وارد نشد در آنچه نيافريد بلكه قضاء حتمى و دانش استوار و امر ثابت او چنين بود يكتائى در ربوبيت را اتخاذ فرمود و نفس نفيس خود را به تفرد اختصاص داد و حمد و ثنا و بزرگوارى را براى خود خالص فرمود بلندرتبهتر از آنست كه فرزندى براى خود اختيار نمايد يا با زنى ملامسه و مباشرت كند و عزيز و جليلتر است از آنكه براى او قرين و شريكى باشد در آفرينشش مخالفى ندارد و در مالكيتش مانند نيست و در دولتش شريكى نباشد واحد يكتا و منفرد بىهمتا خدائيست كه نابودكننده دهر و زمان و وارث دوران است هميشه بوده و خواهد بود بوحدانيت و ازليت و ابديت قبل از آنكه روزگارى
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 22
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٢٢