و پيروى از شريعتش كنند تا اينكه گمراه نشوند بعد از او
و هر كس هلاك و گمراه شد عذر بر او نباشد و با نشانه و علامت آشكار گمراه شده باشد پس امتهاى پيشين اميدوار بآمدن پيغمبران و رسولان بودند و هر گاه بفقدان پيغمبرى گرفتار مىشدند با بزرگى مصيبت و عظمت بلا و گرفتارى باز هم باميد آمدن پيغمبرى بودند اما مصيبتى عظيمتر و اندوهى بالاتر از مصيبت فقدان پيغمبر ما و رسول مكرم ما نبوده زيرا خداوند ختم نمود و پايان داد بشارت و انذار را بوجود اقدسش .
و قطع عذر و حجة نمود در ميان خلق و آن حضرت را قرار داده بود نگهبان و باب مفتوح خود و بندهگانش كه قبول نميكرد كسى را مگر از اين باب و به او نزديك نمىشدند مگر بفرمانبردارى آن حضرت و در قرآن و كتاب استوار خود فرمود هر كه پيروى كند رسول را پيروى
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 172
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص١٧٢