دست بدهى براى هر جاندارى قوتى است و براى هر دانهء خورندهاى و تو خود قوت مرگى
بدانيد اى مردم هر كس روى زمين راه مىرود عاقبت در داخل زمين جاى گيرد و شب و روز در ويران كردن عمرها با يك ديگر در ستيزند اى مردم كفران و ناسپاسى در نعمت از پستى است و همنشينى با نادان از بدبختى و نرمش در سخن از كرامت و بزرگوارى است .
دوستى به زبان و ظاهر نمودن سلام از عبادت است مبادا خدعه و مكر كنى كه آن از اخلاق مردم پست است هر جوينده يابنده نيست .
و هر غائبى باز آينده نخواهد بود آنكه تو را نخواهد به دو دل مبند بسا دورى كه به تو از هر نزديك نزديكتر است پيش از آنكه راهجوئى رفيق سفر جو و پيش از تهيه خانه همسايه آن را وارس كسى كه در رفتن
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 166
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص١٦٦