33 يا ابا ذر ، فاصله بين درجات بهشت به اندازهء فاصله بين آسمان و زمين است ، هر گاه بهشتى سر خود را بالا كند نور تابناك و خيرهكنندهاى در ديدگانش نفوذ مىكند به طورى كه ناراحت مىشود ، ميگويد اين چه نورى است ؟ به دو گفته مىشود : نور برادر مسلمانت فلانى است ميگويد : عجب ، من و او با هم در دنيا مرادف بوديم و همسان يك ديگر عمل انجام ميداديم چه شد كه او بر من برترى پيدا كرد ؟ ! به او اعلام ميگردد كه عمل وى از عمل تو بهتر بوده است ، سپس نور رضا در دلش ميدمد تا اينكه از وضع خود خوشنود باشد .
34 يا ابا ذر ، دنيا زندان مؤمن و بهشت كافر است ، مؤمن شب را در اين عالم بروز نمىآورد مگر اينكه غمنده است
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 413
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٤١٣