141 يا على ، آن كس كه درود بر من را فراموش كند راه بهشت را به خطا رفته است .
142 يا على ، از نوك زدن كلاغ به زمين و جستن شير بسوى شكار بپرهيز ( شايد اين جمله كنايه از سرعت در نماز باشد )
143 يا على ، اينكه دستم را تا آرنج در دهان اژدها ببرم بر من آسانتر است كه از انسانى كه نبوده « و به قدرت ديگرى » بوجود آمده « و تمام هستى وى از اوست » خواهى بنمايم .
144 يا على ، سركشترين مردم نسبت به خدا كسى است كه با غير كشندهاش مقاتله نمايد ، و غير ضارب خود را بزند . آن كس كه از غير سروران و موالى خويشتن پيروى كند ، به آنچه خدا بر من نازل فرموده كافر شده است .
145 ، يا على ، انگشتر را در دست راستت قرار ده . . . آن فضيلتى است
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 384
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٣٨٤