مگر آن هنگامى كه خوراك اندك و پوشاك پست مصرف كند و آن چنان سجدهاش را طول بدهد كه در سجده خوابش ببرد و قيام و عبادتش براى من طولانى باشد و همواره ملازم سكوت باشد ، در امور زندگى بر من توكّل نمايد . بسيار بگريد و كم بخندد ، با خواهش دلش مخالفت نمايد ، مسجد را خانهء خودش قرار دهد و دانش را براى خود همراه و زهد را براى خويشتن همنشين بگزيند ، علماء و دانشمندان ، دوستان وى و بىنوايان رفقاى او باشند ، خوشنوديم را طلب كند و از گنهكاران فرار نمايد ، همواره به ذكر من مشغول باشد و دائما تسبيح بسيار بگويد ، در وعدهء خود صادق و در پيمانش وفادار باشد دلش پاك و در حال نماز نفسش را تزكيه نموده باشد و در انجام واجبات بكوشد
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 329
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٣٢٩