آن شخصى محبوب من است كه در امور زندگى بر من توكّل كند ، ميزان محبّت و دوستى من محدود نيست و انتهائى ندارد و هيچ فردى نميتواند به اندازهء آن پى ببرد ، و آنچه از محبّت و عرفانم مردم درك كنند باز از درك كنه آن عاجزند ، دوستان من كسانى هستند كه به آفريدگان من آن چنان نظر مىافكنند كه من بدانها نظر دارم ، و نيازمنديهاى خود را بمردم اظهار نمىكنند ، شكمهاشان از غذاهاى حلال سبكبار است ، محبّت و خوشنودى و ياد من براى آنها بزرگترين نعمت در دنيا قرار گرفته است .
2 - اى احمد ، اگر دوست دارى كه پرهيزگارترين افراد باشى از دنيا كناره بگير و به زندگانى آخرت رغبت بورز ،
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 292
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٢٩٢