ملّتى كه نماز جمعه را ترك كنند در حالى كه امام زمان ( عليه السّلام ) در بين آنان موجود است خداوند پراكندگيشان را جمع نفرمايد و در امور زندگى به آنان بركت ندهد ، آن كس كه تارك نماز جمعه باشد حجّش مقبول نيست و روزه و تصدّق او در درگاه خداوند پذيرفته نمىشود ، بدانيد ! افراد صحرا گرد ( مردم روستائى كه در قبيله و عشيرهء خود بجاى ماندهاند ) نبايد بر مهاجرين ( افرادى كه به منظور ملازمت و همراهى رسول اللَّه ( ص ) از خاندان و دودمان و زندگى خويش دست كشيدهاند ) امامت كند ، و فرد فاجر نبايد در نماز جمعه پيشواى مؤمن قرار گيرد مگر در صورتى كه سلطانى جائر ، آن فاسق را مجبور به حيازت اين مقام كند و مؤمنين به دو اقتداء نمايند و مردم از شمشير جائرانه يا تازيانه و ستم او بترسند *
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 261
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٢٦١