خدا در مقام معرّفى اينان ميفرمايد « كلمة باقية في عقبه « 1 » » ( توحيد را خدا كلمهء باقيهاى در فرزندانش قرار داده است ) ، و من هم در مقام شناساندن ايشان گفتهام لن تضلّوا ما ان تمسكتم بهما ( گمراه نمىشويد اگر به آن دو - قرآن و عترت - چنگ بزنيد ) اى مردم ، پرهيزگارى ، پرهيزگارى ، بترسيد از روز رستخيز ، خدا فرموده « زمين لرزهء قيامت چيز بزرگى است » مرگ و حساب را به ياد آوريد ، لحظهء سنجش اعمال و مرحلهء محاسبه و رسيدگى به كردار را متذكّر باشيد ثواب و عقاب خدا را فراموش نكنيد هر كس كردار نيكو بياورد پاداش مىبيند
هامش
( 1 ) اين جمله در آيه 27 سورهء زخرف است - در بارهء ابراهيم نازل شده كه چون ابراهيم مردم را به سوى خدا دعوت كرد و براى خدا از نزديكان خود دورى جست ، خداوند هم توحيد را در ذريّهء او كلمهء باقيه قرار داد - چون على هم در راه خدا مجاهده فرمود و اقوام و بستگان مشرك خود را به خاطر خدا كشت و از آنها بيزارى جست ، خدا امامت را در ذرّيّهء او « كلمهء باقيه » قرار داد - در رواياتى وارد شده كه اين جمله در بارهء ائمّهء بعد از امام حسين عليه السّلام است كه امامت در ذرّيهء حسين عليه السّلام كلمهء باقيه است ، و اللَّه يعلم .