ازدواج است و خُرس ، زايمان و تولّد نوزاد است و عِذار : ختنه كردن است و وِكار ، خريد خانه است و رِكاز ، بازگشتن از خانه خداست . . . .
اى على ! سه چيز در دنيا و آخرت ، از اخلاق نيكوست : گذشت كنى از كسى كه به تو ستم كرده ، پيوند بر قرار كنى با كسى كه از تو بُريده ، و بردبارى كنى با كسى كه در حقّ تو نادانى كرده است .
اى على ! پيش از پيشامد چهار چيز ، چهار چيز را داشته باش : جوانىات پيش از رسيدن پيرى ، تن درستىات پيش از بيمارى ، و توانگرىات پيش از نادارى ، و زندگىات را پيش از مرگ .
اى على ! خداوند عز و جل از امّت من ، ناخوش دارد : بازى در نماز ، منّت گذارى در صدقه . رفتن به مسجد در حال جنابت ، خنديدن در ميان گورها ، سَرَك كشيدن به خانههاى مردم ، و نگاه به عورت زنان را ؛ چرا كه كورى مىآورد .
و ناخوش دارد سخن گفتن هنگام آميزش را ؛ چرا كه لالى مىآورد .
و ناخوش دارد خواب ميان نماز مغرب و عشا را ؛ چرا كه محروميت از روزى مىآورد .
و ناخوش دارد غسل كردن در زير آسمان را بدون داشتن پوشش .
و ناخوش دارد وارد شدن بدون پوشش در نهرهاى آب را ؛ [ چرا كه ] همانا فرشتگانى در آنها ساكناند .
و ناخوش دارد بدون پوشش داخل شدن در حمّام را .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 459
مساهمون: محمد الريشهري
ص٤٥٩