تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 377

مساهمون:

ص٣٧٧
سه بار به او فرمود : " گردن رفيقت را بُريدى ! " . آن گاه فرمود : " هر گاه فردى از شما ، ناچار به ستودن دوست خود شد ، نظرش را بگويد و بگويد : " خيال مىكنم اين گونه است ؛ امّا از باطن و عاقبت كار او ، خدا آگاه است " " . 11870 . كنز العمّال به نقل از ابو موسى : مردى در حضور پيامبر صلى اللّه عليه و آله از مردى تعريف كرد . [ پيامبر صلى اللّه عليه و آله ] فرمود : " اين حرف‌ها را به گوشش نرسان كه او را هلاك مىكنى . اگر [ اين تعريف را ] از تو بشنود ، رستگار نمىشود " . 11871 . الدرّ المنثور به نقل از امّ العلاء : وقتى عثمان بن مظعون مُرد ، من گفتم : رحمت خدا بر تو ، اى ابو السائب ! گواهى مىدهم كه خداوند ، تو را گرامى داشته است . پيامبر خدا فرمود : " از كجا مىدانى كه خدا ، او را گرامى داشته است ؟ يقين ( مرگ ) ، از جانب پروردگارش به او رسيده و من برايش خير ، اميد دارم . به خدا سوگند ، من كه پيامبر خدا هستم ، نمىدانم كه خداوند با من و با شما چه خواهد كرد ! " . امّ العلاء گفت : به خدا سوگند ، پس از او هيچ كس را به پاكى نخواهم ستود .

37 / 2 نكوهش دوست داشتن ستايش

11872 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : دوست داشتن مدح و ثناى مبالغه‌آميز ، [ مدح شده را ] نسبت به دين ، كور و كَر مىسازد و خانه‌ها را [ از اهلش ] خالى مىكند .

37 / 3 فرجام ستودن

11873 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : از مدح [ ديگران ] بپرهيزيد ، كه سر بُريدن است . 11874 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : از مدحگويى يكديگر بپرهيزيد ؛ چرا كه سر بُريدن است .