11831 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله به مردى كه بر مادهشترش سوار بود و او را نفرين كرد : او را از ما دور كن ؛ زيرا نفرينت مستجاب شد ! 11832 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : اين كه بود كه شترش را نفرين كرد ؟ از آن ، پياده شو و حيوان نفرين را با ما نياور . نه خود را نفرين كنيد ، نه فرزندانتان را ، و نه اموالتان را .
11833 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله به زنى كه ناقه خود را نفرين كرد : بارتان را از پشت آن ناقه برداريد و رهايش كنيد برود ؛ زيرا او نفرين شده است .
11834 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : نفرين ، هر گاه از دهان نفرين كننده خارج شود ، نگاه مىكند . اگر راهى به سوى آن چيزى كه متوجّه آن شده است ، يافت ، به طرفش مىرود ، و گر نه به طرف كسى بر مىگردد كه از دهانش خارج شده است .
11835 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله به جُرموز هُجَيمى كه گفت : به من سفارشى فرما : به تو سفارش مىكنم كه نفرين كننده نباشى .
11836 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : نه [ كسى را ] به نفرين خدا نفرين كنيد ، نه به غضب خدا ، و نه به آتش .
11837 . المحجّة البيضاء : روايت شده است كه نُعَيمانِ انصارى را زود به زود ، نزد پيامبر خدا مىآوردند و ايشان ، او را به خاطر گناهى كه مرتكب شده بود ، مجازات مىكرد ، تا آن كه روزى او را آوردند و پيامبر صلى اللّه عليه و آله بر او حد زد . مردى او را نفرين كرد و گفت : چه بسيار او را نزد پيامبر خدا مىآورند ! [ پيامبر صلى اللّه عليه و آله ] فرمود : " نفرينش مكن ؛ زيرا او خدا و فرستادهاش را دوست دارد " .
35 / 2 نفرينشدگان
قرآن " و چه كسى ستمكارتر از آن كس است كه بر خدا دروغ مىبندد ؟ آنان ، بر پروردگارشان