11616 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : دو صدايند كه خداوند ، از آنها نفرت دارد : فغان كردن به هنگام مصيبت ، و صداهاى هنگام خوشى و شادى [ يعنى نوحهگرى و آوازهخوانى ] .
11617 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : از ما نيست كسى كه [ در مصيبت ] به صورت [ خود ] سيلى زند و گريبان بدَرَد .
21 / 7 نوحهگرىِ ستوده
11618 . كتاب من لا يحضره الفقيه : هنگامى كه پيامبر خدا از جنگ احد به مدينه برگشت ، از هر خانهاى كه عضوى از اعضاى آن كشته شده بود ، صداى نوحه و گريه شنيد ؛ امّا از خانه عموى خود ، حمزه ، صدايى نشنيد . پس فرمود : " حمزه ، گريه كننده ندارد ! " .
مردم مدينه ، سوگند ياد كردند كه از آن پس ، پيش از نوحه و گريه براى هر مُردهاى ، بر حمزه نوحهسرايى و گريه كنند .
11619 . بحار الأنوار : فاطمه عليهاالسلام براى پدر خود ، نوحه كرد . پيامبر خدا نيز دستور داد براى حمزه ، نوحهگرى كنند .
21 / 8 پوشيده داشتن مصيبت
11620 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : پوشيده داشتن مصيبتها و بيمارىها و صدقه ، از گنجهاى نيكى است .
21 / 9 آنچه مصيبتها را آسان مىكند
11621 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : كسى كه از دنيا دل بر كنَد ، مصيبتها بر او آسان مىشوند .