تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 223

مساهمون:

ص٢٢٣

فصل پانزدهم شعر

15 / 1 تفسير آنچه در نكوهش شاعران آمده است

قرآن " و شاعران را گم‌راهان پيروى مىكنند . آيا نديده‌اى كه آنان ، در هر وادىاى سرگردان‌اند ؟ و آنان‌اند كه چيزهايى مىگويند كه انجام نمىدهند ، مگر كسانى [ از آنان ] كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند و خدا را بسيار به ياد آورده‌اند و پس از آن كه مورد ستم قرار گرفته‌اند ، [ از خدا ] يارى خواسته‌اند . و كسانى كه ستم كرده‌اند ، به زودى خواهند دانست كه به كدام بازگشتگاه ، برخواهند گشت " . " و [ ما ] به او شعر نياموختيم ، و در خور وى هم نيست . اين [ سخن ] ، جز اندرز و قرآنى روشن نيست " . حديث 11546 . الدرّ المنثور به نقل از ابو الحسن ، وابسته بنى نوفل : هنگامى كه سوره شعرا نازل شد ، عبد اللّه بن رَواحه وحسّان بن ثابت [ كه شعر مىسرودند ] ، با چشمِ گريان ، خدمت پيامبر صلى اللّه عليه و آله آمدند . در آن حال ، پيامبر خدا [ آيه ] " و شاعران را گم‌راهان پيروى مىكنند " را مىخواند ، تا آن كه به " مگر آنان كه ايمان آورده‌اند و كار شايسته كرده‌اند " رسيد و فرمود : " شما هستيد " . [ و نيز خواند : ] " و خدا را بسيار به ياد آورده‌اند " . فرمود : " شما هستيد " . [ و نيز خواند : ] " و بعد از آن كه مورد ستم واقع شدند ، يارى خواسته‌اند " . فرمود : " شما هستيد " . [ و نيز خواند : ] " و كسانى كه ستم كرده‌اند ، به زودى خواهند دانست كه به چه بازگشتگاهى