توضيحى درباره آداب غذا خوردن
در شمارى از احاديث گذشته ، استفاده كامل از آنچه در ظرف غذا يا در انگشتان باقىمانده است ، با تعبيراتى مانند : " لعق القصعة ( ليسيدن كاسه ) " ، " لعق الصحفة ( ليسيدن بشقاب ) و " لعق الأصابع ( ليسيدن انگشتان ) " ، مورد توصيه و تأكيد قرار گرفته است . در اين باره ، دو نكته قابل توجّه است :
1 . تأكيد بر مصرف باقىمانده موادّ خوراكى تا اين حد ، در جهت ايجاد فرهنگ " مبارزه با اسراف " و با هدف استكبارستيزى و تقويت " خودكفايى اقتصادى " است . بديهى است خانوادهاى كه تا اين حد ، عادت به صرفهجويى داشته باشد ، هيچ چيزِ قابل مصرفى را هدر نمىدهد و اگر مردم ، با اين فرهنگ تربيت شوند ، ضايعات موادّ غذايىشان ، بخصوص نان ، بسيار كم خواهد بود .
2 . ليسيدن انگشتان و ظرف غذا ، موضوعيت ندارد ؛ بلكه هدف ، مصرف كردن همه موادّ غذايىِ موجود در آنهاست . بنا بر اين ، ممكن است اين هدف ، از راه ديگرى هم تحقّق پيدا كند . گذشته از اين ، در عصر حاضر كه فرهنگ غذا خوردن با دست ، منسوخ شده است ، ليسيدن انگشتان ، بىمعناست و اين توصيه ، با خوردن همه موادّ غذايىِ باقىمانده بر قاشق ، انجام مىگيرد ؛ مگر آن كه احتمال بدهيم كه خوردن غذا با دست چنان كه گفته شده است از نظر بهداشتى ، سودمند باشد .