10996 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : چهار تن هستند كه اعمال خويش را در حالى كه هيچ گناهى براى آنان نمانده است ، از نو مىآغازند : بيمار ، چون بهبود مىيابد ؛ مشرك ، چون مسلمان مىشود . . . .
10997 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : اى على ! ناله مؤمن [ به گاهِ بيمارى ، ] " سبحان اللّه " گفتن است ، فريادش " لا إله إلّا اللّه " گفتن است ، خفتنش بر بستر ، عبادت است و از پهلو به پهلو چرخيدنش ، جهاد در راه خداست ، و اگر بهبود يابد ، در حالى در ميان مردم راه مىرود كه هيچ گناهى براى او نيست .
10998 . تاريخ بغداد به نقل از امّ سُلَيم انصارى : بيمار شدم و پيامبر خدا به عيادتم آمد . پرسيد : " اى مادر سُلَيم ! آيا آتش و آهن و ناخالصىهاى آهن [ به گاهِ گداخته شدن ] را مىشناسى ؟ " .
گفتم : آرى ، اى پيامبر خدا ! فرمود : " پس اى مادر سُلَيم تو را مژده باد كه اگر از اين درد ، به سلامتْ جان به در ببرى ، از گناهان رَستهاى ، آن سان كه آهن از ناخالصىهاى خود ، جدا مىشود ! " .
10999 . سنن أبى داوود به نقل از امّ علاء : هنگامى كه بيمار بودم ، پيامبر خدا به عيادتم آمد و فرمود : " اى مادر علاء ! مژدهات باد ؛ چرا كه بيمارىِ مسلمان ، چيزى است كه خدا به واسطه آن ، گناهان او را از ميان مىبرد ، آن سان كه آتش ، ناخالصىهاى طلا و نقره را مىبرد " .
11000 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : مَثَلِ [ جانِ ] بيمار ، آن گاه كه بهبود مىيابد ، همانند شفّافيت و رنگِ [ زلالِ ] تگرگ است ، هنگامى كه از آسمانْ فرو مىريزد .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 499
مساهمون: محمد الريشهري
ص٤٩٩