كه شمارِ فراوانتان شما را به شگفت آورده بود ؛ ولى به هيچ وجه از شما دفع [ خطر ] نكرد ، و زمين با همه فراخى بر شما تنگ گرديد . سپس در حالى كه پشت [ به دشمن ] كرده بوديد ، برگشتيد . آن گاه ، خدا آرامش خود را بر فرستاده خود و بر مؤمنان فرود آورد ، و سپاهيانى فرو فرستاد كه آنها را نمىديديد ، و كسانى را كه كفر ورزيدند ، عذاب كرد و سزاى كافران ، همين بود . سپس خدا بعد از اين [ واقعه ] ، توبه هر كس را بخواهد ، مىپذيرد ؛ و خدا آمرزنده مهربان است " .
حديث 9184 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله از دعاهاى ايشان در جنگ حُنَين : بار خدايا ! تو ، اگر بخواهى ، بعد از اين روز ، ديگر پرستش نخواهى شد .
9185 . كنز العمّال به نقل از ابو اسحاق مردى به براء گفت : اى ابو مارّه ! « 1 » آيا در جنگ حُنَين گريختيد ؟ او گفت : گواهى مىدهم كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله نگريخت ؛ بلكه مسلمانان ، شتابان و بىزره به سوى اين تيره هَوازِن ، كه مردمانى تيرانداز بودند ، رهسپار شدند . آنان ، مسلمانان را تيرباران كردند ، به طورى كه انبوه تيرهاى آنان ، همچون هجوم دستههاى ملخ بود . لذا مسلمانان پراكنده شدند و گريختند . دشمن به طرف پيامبر خدا هجوم آوردند ، در حالى كه ابو سفيان بن حارث ، لگام استر پيامبر صلى اللّه عليه و آله را گرفته بود . پيامبر خدا ، از استر فرود آمد و از خداوند ، طلب نصرت كرد و دعا نمود و مىگفت :
" من ، پيامبر هستم و اين ، دروغ نيست .
من پور عبد المطّلبم .
خدايا ! نصرت و يارىات را فرو فرست " .
براء مىگويد : به خدا سوگند ، هر گاه جنگ شدّت مىگرفت ، ما خود را در پناه پيامبر صلى اللّه عليه و آله قرار مىداديم و كسى كه به موازات او مىايستاد ، به راستى شجاع بود .
9186 . كنز العمّال به نقل از انَس : در جنگ حنين ، پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " حالا تنور جنگ ، شعلهور شد " .
در آن روز ، على بن ابى طالب عليه السلام پيشاپيش پيامبر صلى اللّه عليه و آله ، از همه افراد سختتر مىجنگيد .
9187 . امام حسين عليه السلام : از كسانى كه در جنگ حُنَين همراه پيامبر خدا پايدارى كردند ، عبّاس و
هامش
( 1 ) . در مصدر چنين آمده ؛ ليكن كنيه صحيح او چنان كه در اسد الغابة آمده ، ابو عماره است .