تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 429

مساهمون:

ص٤٢٩

3 / 2 تن دادن به داورى اسلام

قرآن " ولى چنين نيست . به پروردگارت سوگند كه ايمان نمىآورند ، مگر آن كه تو را در مورد آنچه ميان آنان مايه اختلاف است ، داور گردانند . سپس از حكمى كه كرده‌اى ، در دل‌هايشان احساس ناراحتى [ و ترديد ] نمىكنند و كاملًا سرِ تسليم فرود مىآورند " . حديث 9865 . صحيح مسلم به نقل از عبد اللّه بن زبير : مردى از انصار با زبير بر سرِ جوى آب حَرّه كه نخل‌ها را از آن آب مىدادند ، اختلاف پيدا كرد . او به زبير گفت : جلو آب را رها كن تا برود ؛ امّا زبير امتناع كرد . داورى را به نزد پيامبر خدا بردند . پيامبر خدا به زبير فرمود : " اى زبير ! نخل‌هايت را آب بده و آن گاه ، آب را به طرف [ زمين ] همسايه‌ات رها كن " . مرد انصارى عصبانى شد و گفت : اى پيامبر خدا ! چون پسر عمّه‌ات بود [ ، اين گونه داورى كردى ] ؟ ! رنگِ رخسار پيامبر خدا [ از خشم ] تغيير كرد . آن گاه فرمود : " اى زبير ! نخل‌هايت را آب بده و سپس جلو آب را ببند تا به طرف ديوارها برگردد " . زبير گفت : به خدا سوگند كه انگار اين آيه در اين باره نازل شد : " ولى چنين نيست . به پروردگارت سوگند كه ايمان نمىآورند مگر آن كه تو را در مورد آنچه ميان آنان مايه اختلاف است ، داور گردانند . . . " .

3 / 3 هر كه بر اساس آنچه خدا نازل كرده ، داورى نكند

قرآن " ما تورات را كه در آن ره‌نمود و روشنايى بود ، نازل كرديم . پيامبرانى كه تسليم [ فرمان