تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 309

مساهمون:

ص٣٠٩
دين خود را وسيله جدال قرار مىدهند ، لعنت كرده است ؛ يعنى [ آنان كه ] جدالگرى مىكنند تا به وسيله باطل ، حق را از بين ببرند .

2 / 4 هشدار درباره جدال بر سرِ قرآن

9609 . تفسير الطبرى به نقل از ابو امامه : پيامبر خدا بر گروهى گذشت كه درباره قرآن ، منازعه مىكردند . به شدّت خشمگين شد ، به گونه‌اى كه گويى بر چهره‌اش سركه پاشيده شده بود . آن گاه فرمود : " بخش‌هايى از كتاب خدا را با بخش‌هاى ديگر مسنجيد . هيچ گاه ، هيچ قومى گم‌راه نشدند ، جز آن كه جدالگرى كردند " . آن‌گاه ، اين آيه را خواند : " آن [ مثال ] را جز از راه جدل براى تو نزدند ؛ بلكه آنان مردمىجدل‌پيشه‌اند " . 9610 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : جدال درباره قرآن ، كفر است . 9611 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : در باره قرآن ، مجادله نكنيد ؛ چرا كه جدالى است كه در آن ، كفر وجود دارد . 9612 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : جدل‌پيشگى ( بگو مگو ) درباره قرآن ، كفر است . 9613 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : بر سرِ قرآن مجادله نكنيد ؛ چون جدال درباره قرآن ، كفر است . 9614 . المعجم الكبير به نقل از ابو سعيد خُدْرى : بر درِ خانه پيامبر خدا نشسته بوديم و گفتگو مىكرديم . فردى به آيه‌اى تمايل نشان مىداد « 1 » و فردى ديگر به آيه‌اى ديگر . ناگاه ، پيامبر خدا خارج شد ، [ و چنان از خشم برافروخته بود كه ] گويى
هامش
( 1 ) . واژه " ينزع " كه در متن عربى حديث آمده ، يعنى : جذب مىشد ؛ تمايل مىيافت .