تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 197

مساهمون:

ص١٩٧

فصل پنچم آفات دوستى

9422 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست ، هرگز دو دوست از يكديگر جدا نشده‌اند ، مگر بر اثر گناهى كه از يكى از آنان سر زده است . 9423 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : از گمان بپرهيزيد ، كه گمان ، دروغ‌ترين سخن است . خبرگيرى و تجسّس مكنيد . بر يكديگر فزونى مجوييد . بر يكديگر حسد مورزيد . با يكديگر دشمنى و ستيزه مكنيد و از يكديگر مبُريد . بندگان خدا و برادران يكديگر باشيد . 9424 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : از گمان بپرهيزيد ، كه گمان ، دروغ‌ترين دروغ است و همان گونه كه خدا به شما فرمان داده است ، برادران خدايى باشيد . از يكديگر دورى مجوييد . [ در كار ديگران ] تجسّس مكنيد . به همديگر بدى مكنيد . از يكديگر غيبت مكنيد . با يكديگر نزاع مكنيد . با يكديگر دشمنى مكنيد . از يكديگر مبُريد و به يكديگر حسادت مورزيد كه حسادت همان گونه كه آتش ، چوب خشك را مىسوزانَد ايمان را مىسوزانَد . 9425 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هرگاه با كسى دوست شدى ، با او نزاع و رقابت و خصومت مكن و درباره‌اش [ از ديگران ] پرسش منما . چه بسا كه در اين راه ، با دشمن او برخورد كردى و او درباره‌اش چيزى برايت گفت كه در او نيست و بدين ترتيب ، ميان شما جدايى افكند .