9407 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند ، روز قيامت مىفرمايد : " آنان كه به وسيله جلال من با يكديگر دوستى كردهاند ، كجايند ؟ امروز ، در سايهام بر آنان سايه مىافكنم ؛ روزى كه سايهاى جز سايه من نيست " .
9408 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه دو تن در راه خدا با يكديگر دوستى كنند ، خداوند برايشان كرسىاى مىنهد و آنان را بر آن مىنشانند تا خداوند عز و جل از حساب [ خلق ، ] فراغت يابد .
9409 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در پاسخ به سؤال مردى باديهنشين ، درباره مردمانى كه نه پيامبرند و نه شهيد ، امّا پيامبران و شهيدان ، به سبب جايگاه و منزلت نزديكشان به خداوند ، بر آنان رشك مىبرند : آنان ، مردمانى هستند از مردم گمنام و قبايل ناشناخته و غريب كه پيوند خويشاوندى ميانشان وجود ندارد ؛ بلكه در راه خداوند عز و جل با يكديگر دوستى ورزيدهاند و با هم ، يكرنگ شدهاند . خداوند در روز قيامت ، برايشان منبرهايى از نور مىنهد و آنان را بر آنها مىنشاند و چهرههايشان را نورانى و لباسهايشان را فروزان مىسازد . روز قيامت ، مردم مىهراسند ؛ امّا آنان نمىهراسند . آنان اولياى خدا هستند كه نه بر آنان ترسى است و نه اندوهگين مىشوند .
4 / 8 بى حسابرسى به بهشت رفتن
9410 . الأمالى ، طوسى به نقل از ابو حمزه ثُمالى : امام باقر عليه السلام به نقل از پدرانش عليهم السلام ، از پيامبر خدا نقل كرد كه " چون روز قيامت شود ، خداوند همه خلايق را در يك عرصه گِرد مىآورد . . . آن گاه ، مُنادىاى از سوى خداوند عز و جل بانگ مىزند و آخرينشان را چنان مىشنوانَد كه اوّلينشان را مىشنوانَد و مىگويد : " همسايگان خداوند عز و جل در خانهاش كجايند ؟ " .
گروهى از مردم ، از جا برمىخيزند و جمعى از فرشتگان به استقبالشان مىروند و به آنان مىگويند : در دنيا چه مىكرديد كه به سبب آن ، امروز همسايگان خداوند متعال در خانهاش هستيد ؟ آنان پاسخ مىدهند : ما در راه خداوند عز و جل يكديگر را دوست مىداشتيم ، در راه خدا به يكديگر مىبخشيديم و در راه خدا يكديگر را يارى مىداديم .