فاطمه عليها السلام گفت : پيامبر خدا ، چنين دستور داد .
على عليه السلام خدمت پيامبر صلى اللّه عليه و آله رفت در حالى كه نسبت به فاطمه عليها السلام حالتِ سؤال و عتاب داشت و گفت : اى پيامبر خدا ! فاطمه را ديدم كه از احرام به در آمده و لباسهاى رنگى بر تن دارد .
پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " من ، به مردم چنين دستور دادم . و تو اى على چگونه [ و با چه نيّتى ] احرام بستى ؟ " .
گفت : اى پيامبر خدا ! گفتم : مُحرِم مىشوم ، به همان نحو كه پيامبر خدا احرام بسته است .
ايشان فرمود : " پس مانند من ، بر احرامت باقى بمان . تو در قربانىِ من ، شريك منى " .
پس پيامبر خدا و اصحابش ، در مكّه در وادى شهر فرود آمدند و وارد خانهها نشدند . چون روز تَرويَه ( هشتم ذىحجّه ) فرا رسيد ، هنگام ظهر به مردم دستور داد كه غسل كنند و براى حج ، مُحرِم شوند . و اين همان سخن خداوند است كه بر پيامبرش نازل فرمود : " از آيين ابراهيم ، پيروى كنيد " .
پيامبر خدا و اصحاب ، با حالتِ احرام حجْ بيرون آمدند ، تا آن كه به مِنا رسيدند . پيامبر صلى اللّه عليه و آله نماز ظهر ، عصر ، مغرب ، عشا و صبح را آن جا خواند . سپس اوّل روز [ نهم ] ، همراه مردم حركت كرد . قريش ، پيشتر ، خودشان از مُزدَلِفه كوچ مىكردند و نمىگذاشتند ديگر مردم از آن جا كوچ كنند . پيامبر صلى اللّه عليه و آله آمد ، در حالى كه قريش اميد داشتند كه كوچ پيامبر صلى اللّه عليه و آله از همان جايى باشد كه آنان مىروند . خداوند ، اين آيه را بر پيامبرش نازل فرمود : " سپس از همان جا كوچ كنيد كه مردم ، كوچ مىكنند ، و از خداوند ، آمرزش بطلبيد " ؛ يعنى : ابراهيم و اسماعيل و اسحاق عليهم السلام و همه كسانى كه پس از آنان ، از آن جا كوچ مىكردند .
قريش ، چون ديدند كه هودَج پيامبر صلى اللّه عليه و آله عبور كرد ، گويا چيزى در دلشان وارد شد ، به خاطر آن كه اميد داشتند پيامبر خدا ، از محلّ كوچ آنها ، كوچ كند [ ؛ ولى نكرد ] .
سرانجام به نَمِره رسيدند ، كه وادىِ عُرَنه است ، در مقابل اراك . « 1 » پيامبر صلى اللّه عليه و آله خيمه زد . مردم هم خيمههايشان را آن جا زدند . چون ظهر شد ، پيامبر خدا بيرون آمد ، در حالى كه اسبش همراه او بود ، و غسل كرد و لبّيك گفتن را قطع نمود ، تا آن كه در مسجد ايستاد و مردم را
هامش
( 1 ) نام محلّى است در نزديكىِ نَمِره ، در عرفات .