ب كوچ از مَشعَر الحرام « 1 »
8941 . امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا ، چون از مُزدَلِفه كوچ كرد ، آرام مىرفت و مىفرمود : " اى مردم ! آرام ، آرام ! " ، تا آن كه در وادى مُحَسَّر ايستاد " .
8942 . مسند ابن حنبل به نقل از فضل بن عبّاس : دو بار ، شاهد كوچ همراه پيامبر صلى اللّه عليه و آله بودم . او كوچ كرد ؛ در حالت وَقار و آرامش ، و زمام شتر خود را گرفته بود [ و مهار مىكرد كه تند نرود ] .
8943 . تهذيب الأحكام به نقل از معاوية بن عمّار : امام صادق عليه السلام فرمود : " چون كوه ثَبير براى تو آشكار شود و شتر ، جاى گام خود را ببيند ، كوچ كن " .
[ سپس ] امام صادق عليه السلام فرمود : " مردم در جاهليّت مىگفتند : " ثَبير ! بتاب تا غارت كنيم " . منظورشان ، روشنىِ آفتاب بود . پيامبر خدا ، بر خلاف عادت اهل جاهليّت ، كوچ مىكرد . آنان ، با اسبْ تاختن و شترْ دواندن ، كوچ مىكردند ؛ ولى پيامبر خدا ، بر خلاف آنان ، با آرامش و وقار ، كوچ مىكرد .
پس [ اى معاوية بن عمّار ! ] با ياد خدا و طلب آمرزش ، كوچ كن . ذكر خدا را بر زبانت جارى ساز و چون به وادى مُحَسَّر رسيدى كه وادى بزرگى بين مشعر و مِناست و به مِنا نزديكتر است ، پس شتابان از آن بگذر ؛ زيرا پيامبر خدا ، شتر خود را در آن جا شتاباند ، در حالى كه مىفرمود : " خدايا ! پيمانم را به سلامتْ بدار ، توبهام را بپذير ، دعايم را مستجاب كن و بين آنان كه پشتِ سر نهادم و آمدم ، جانشين من باش " .
هامش
( 1 ) اندكى پيش از طلوع خورشيد ، حاجيان از مشعر الحرام ، كوچ مىكنند تا واجبات مِنا را به جاى آورند ؛ يعنى رَمْى جَمَرات ، قربانى و چيدن يا تراشيدن موى سر .