شصت و پنجم . " خداوندا ! تو را به نامت مىخوانم : اى عيبپوش ، اى آمرزنده ، اى فاتح ، اى صاحبِ عظمت ، اى بسيارْ شكيبا ، اى نيكوكار ، اى برگزيننده ، اى گشاينده ، اى نعمتبخش ، اى وسعتبخش ! " .
شصت و ششم . " اى آن كه مرا آفريد و آراست ! اى آن كه مرا روزى داد و تربيتم كرد ! اى آن كه مرا سير كرد و سيرابم نمود ! اى آن كه مرا مقرّب و نزديك ساخت ! اى آن كه مرا حفظ كرد و كفايتم نمود ! اى آن كه مرا نگه داشت و سرپرستى كرد ! اى آن كه مرا بىنياز ساخت و عزّتم بخشيد ! اى آن كه مرا توفيق داد و هدايتم كرد ! اى آن كه همدم من شد و پناهم داد ! اى آن كه مرا ميراندْ و زنده كرد ! " .
شصت و هفتم . " اى آن كه حق را با كلماتِ خود ، ثابت مىكند ! اى آن كه توبه را از بندگانش مىپذيرد ! اى آن كه ميان انسان و دلش حايل مىشود ! اى آن كه شفاعت ، جز به اذن او سود نمىبخشد ! اى آن كه داناتر است به كسى كه گمراه مىشود ! اى آن كه فرمانش را چيزى به تأخير نمىاندازد ! اى آن كه تقديرش را چيزى بر نمىگردانَد ! اى آن كه هر چيزى تسليم فرمان اوست ! اى آن كه آسمانها پيچيده در دست قدرت اوست ! اى آن كه بادها را پيشاپيشِ رحمتش ، مژدهرسان مىفرستد ! " .
شصت و هشتم . " اى آن كه زمين را گهواره ساخت ! اى آن كه كوهها را نگهدارنده زمين قرار داد ! اى آن كه خورشيد را چراغ ، قرار داد ! اى آن كه ماه را [ مايه ] روشنايى قرار داد ! اى آن كه شب را پوشش قرار داد ! اى آن كه روز را [ وسيله ] معاش ساخت ! اى آن كه خواب را [ مايه ] آرامش قرار داد ! اى آن كه آسمان را بنايى افراشته ساخت ! اى آن كه اشيا را جفت قرار داد ! اى آن كه آتشِ دوزخ را كمينگاه [ كافران ] قرار داد ! " .
شصت و نهم . " خداوندا ! تو را به نامت مىخوانم : اى شنوا ، اى شفاعتپذير ، اى و الا ، اى بلندمرتبه ، اى سريع ، اى پديدآورنده ، اى بزرگ ، اى توانا ، اى آگاه ، اى پناهدهنده ! " .
هفتادم . " اى زنده قبل از هر زنده ، اى زنده پس از هر زنده ! اى زندهاى كه هيچ زندهاى همانند او نيست ! اى زندهاى كه هيچ زندهاى شريك او نيست ! اى زندهاى كه به هيچ زندهاى نيازمند نيست ! اى زندهاى كه هر زندهاى را مىميرانَد ! اى زندهاى كه
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 247
مساهمون: محمد الريشهري
ص٢٤٧