ياد داشت :
عالم ربّانى ، آية اللّه ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى رحمهاللّه ، گفته است :
از مهمترين كارهاى اين ماه ، افطارى دادن به روزهداران است . پاداش آن را در خطبه پيامبر صلى اللّه عليه و آله شنيدهاى . مهمتر ، آن است كه در اين كار ، نيّت خالص و مؤدّب شدن به ادب الهى باشد و اين كه انگيزه آن ، تنها به دست آوردن رضاى خدا باشد ، نه نشان دادن شرافت دنيا و شرافت آخرتى [ اش ] ، و نه تقليد كردن ، و نه انجام دادن بر اساس رسم و عادت .
بايد بكوشد تا عمل خود را از اين هدفها خالص سازد و آن را با برخى آزمونها بيازمايد و از فريبكارى هواى نفْس و شيطان ، خاطرجمع نباشد و هم در اصل افطارى دادن ، هم در تعيين مؤمنانى كه به آنان افطارى مىدهد ، هم در نوع غذا ، و هم در كيفيّت برخورد با ميهمانش ، از خداوند مدد بجويد ؛ چرا كه همه اينها با اهداف مختلف ، كيفيّتهاى متفاوت مىيابند . بيداردلان ، راههاى ورود شيطان را در اين موارد مىشناسند و از آنچه موافق دستور شيطان است ، پرهيز مىكنند و پيرو چيزى مىشوند كه موافق فرمان و رضايتِ مالك دين و دنيايشان است . در نتيجه ، به پذيرش الهى نايل مىشوند و از پاداشهاى او بيش از حدّ آرزوهايشان برخوردار مىگردند .
همچنين درباره قبول دعوت ديگرى براى افطارى ، در اخلاص نيّتش بكوشد ؛ چون گاه كسى كه با اخلاص ، دعوت مؤمنى را مىپذيرد و در مجلس و افطارى او حاضر مىشود ، بهرهاى مىبرد كه با عبادتِ دراز مدّت ، به آن نمىرسد . از اين رو ، همّت اولياى خدا بر خالصسازى كارها بوده است ، نه بسيارى آنها . و اين ، عبرت گرفتن از كار آدم و ابليس است ؛ چرا كه عبادت هزاران ساله آن خبيث ، رد شد و يك بار توبه خالصانه آدم عليه السلام ، پذيرفته گشت و مايه برگزيدگىاش شد . « 1 »
هامش
( 1 ) المراقبات : ص 139 .