14 / 7 كسانى كه دعايشان مستجاب مىشود
الف پيامبران
قرآن " و موسى گفت : " پروردگارا ! تو به فرعون و اشرافش در زندگى دنيا ، زيور و اموال دادهاى پروردگارا ! تا [ خلق را ] از راه تو گمراه كنند . پروردگارا ! اموالشان را نابود كن و آنان را دلسخت گردان كه ايمان نياورند تا عذاب دردناك را ببينند " . فرمود : دعاى هر دوى شما پذيرفته شد . پس ايستادگى كنيد و راه كسانى را كه نمىدانند ، پيروى مكنيد " .
" [ يوسف ] گفت : " پروردگارا ! زندان براى من ، دوستداشتنىتر است از آنچه مرا به آن مىخوانند و اگر نيرنگ آنان را از من بازنگردانى ، به سوى آنان خواهم گراييد و از [ جمله ] نادانان خواهم شد " . پس پروردگارش [ دعاى ] او را اجابت كرد و نيرنگ زنان را از او بگردانيد . آرى . او شنواىِ داناست " .
" و نوح را [ ياد كن ] آن گاه كه پيش از [ ساير پيامبران ] ندا كرد . پس ما او را اجابت كرديم و وى را با خانوادهاش از بلاى بزرگ رهانيديم " .
" و ايّوب را [ ياد كن ] هنگامى كه پروردگارش را ندا داد كه : " به من ، آسيب رسيده است و تويى مهربانترينِ مهربانان " . پس [ دعاى ] او را اجابت نموديم و آسيب وارد شده بر او را بر طرف كرديم و كسان او و نظيرشان را همراه با آنان [ مجدّداً ] به وى عطا كرديم ؛ [ به عنوانِ ] رحمتى از جانب ما و عبرتى براى عبادتكنندگان " .
" و ذو النّون را [ ياد كن ] آن گاه كه خشمگين رفت و پنداشت كه ما هرگز بر او قدرتى نداريم ، تا در [ دل ] تاريكىها ندا در داد كه : " معبودى جز تو نيست . منزّهى تو . راستى كه من از ستمكاران بودم " . پس [ دعاى ] او را برآورده كرديم و او را از اندوه رهانيديم ، و مؤمنان را [ نيز ] چنين ، نجات مىدهيم " .
" [ لوط گفت : ] " پروردگارا ! مرا و كسانِ مرا از آنچه انجام مىدهند ، رهايى بخش " . پس او و كسانش را همگى ، رهانيديم " .