تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 401

مساهمون:

ص٤٠١

فصل دوم شرك

2 / 1 هشدار درباره شرك

قرآن " و [ ياد كن ] هنگامى را كه لقمان به پسر خويش در حالى كه وى او را اندرز مىداد گفت : اى پسرك من ! به خدا شرك مياور ، كه به راستى ، شرك ، ستمى بزرگ است " . " مسلّماً خدا ، اين را كه به او شرك ورزيده شود ، نمىبخشايد و غير از آن را براى هر كه بخواهد ، مىبخشايد . و هر كس به خدا شرك ورزد ، به يقين ، گناهى بزرگ بر بافته است " . " خداوند ، اين را كه به او شرك آورده شود ، نمىآمرزد ؛ ولى فروتر از آن را براى هر كه بخواهد ، مىبخشايد . و هر كس به خدا شرك ورزد ، قطعاً دچار گم‌راهىِ دور و درازى شده است " . " در حالى كه گروندگانِ خالص به خدا باشيد ، نه شريك گيرندگان [ براى ] او ! و هر كس به خدا شرك ورزد ، چنان است كه گويى از آسمان ، فرو افتاده و مرغان [ شكارى ، ] او را ربوده‌اند ، يا باد ، او را به جايى دور ، افكنده است " .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 401 | محمد الريشهري