تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 223

مساهمون:

ص٢٢٣
دادن ثوابِ مصيبتت ، پشيمان شوى ! اگر ثواب آن را مىديدى ، در مىيافتى كه آن مصيبت ، در برابرش ناچيز است . بدان كه بىتابى كردن ، آنچه را از دست رفته ، باز نمىگردانَد و هيچ اندوهى قضاى الهى را دفع نمىكند . پس آنچه به جاى فرزندت به تو داده مىشود ، سزاست كه اندوه تو را بِبَرد ، والسلام .

23 / 10 خاستگاه شكيبايى

5942 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كه خود را به شكيبايى وا دارد ، خداوند ، او را شكيبا مىگردانَد و هر كه طالب عفّت باشد ، خداوند ، او را عفيف مىكند و هر كه بىنيازى جويد ، خداوند ، بىنيازش مىسازد . به هيچ بنده‌اى ، عطايى بهتر و گسترده‌تر از شكيبايى داده نشده است .

23 / 11 شعبه‌هاى شكيبايى

5943 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : شكيبايى ، چهار شعبه دارد : شوق و ترس و زهد و انتظار . هر كه شوق بهشت داشته باشد ، از شهوات دست مىكشد و هر كه از آتش بترسد ، خويشتن را از حرام‌ها نگه مىدارد و هر كه در دنيا زهد ورزد ، گرفتارىها را ناچيز مىانگارد ، و هر كه منتظر مرگ باشد ، در كارهاى خير مىكوشد .

23 / 12 شكيب خواستن از خدا

5944 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : كمك از جانب خداوند ، به اندازه هزينه مىرسد ، و شكيبايى از جانب خداوند ، به اندازه بلا مىآيد .