بحثى درباره مُزد تبليغ
چنان كه گذشت ، سيره قطعىِ پيامبران خدا ، عدم درخواست مزد در برابر تبليغ بوده است . آنان به طور مكرّر و مؤكّد ، اعلام مىكردند كه در برابر تلاشهايى كه براى ابلاغ پيامهاى الهى مىكنند ، از مردمْ چيزى نمىخواهند . نخستين پيامبر اولو العزم ، نوح عليه السلام ، صريحا اعلام كرد كه خدماتش به جامعه ، رايگان است . پيامبران ديگر ، همچون : هود ، صالح ، لوط و شعيب عليهم السلام نيز بدين شيوه عمل مىكردند . امّا نكته در خور تأمّل ، اين است كه پيامبر اسلام ، به دستور خداوند متعال ، مكلّف شد كه به امّت اعلام كند :
" لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
. « 1 »
در برابر آن ( تبليغ رسالت ) ، پاداشى از شما نمىخواهم ، مگر دوستىِ خويشاوندان " .
و در پاسخ اين سؤال كه حكمت اين درخواست چيست ، به امر الهى توضيح مىدهد :
"
قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ
. « 2 »
بگو : " آنچه از شما به عنوان مزد [ رسالت ] خواستم ، به سود شماست . پاداش
هامش
( 1 ) . شورا : آيه 23 .
( 2 ) . سبأ : آيه 47 .