حديث 4031 . مسند ابن حنبل به نقل از ابو هُرَيره : شنيدم كه پيامبر خدا به ثَوبان مىفرمايد : " چگونهاى تو اى ثوبان ! ، آن گاه كه امّتها بر ضدّ شما گِرد آيند ، آن سان كه شما بر گرد ظرف غذا گِرد مىآييد تا از آن به نوايى برسيد ؟ " .
ثوبان گفت : پدر و مادرم به فدايت ، اى پيامبر خدا ! آيا از اندك بودن ماست ؟
فرمود : " نه . در آن روز ، شما پرشماريد ؛ امّا در دلهايتان ضعف افكنده مىشود " .
گفتند : [ مقصودتان از ] ضعف چيست ، اى پيامبر خدا ؟
فرمود : " علاقهمندى شما به دنيا و بيزارىتان از جهاد " .
م فقرِ دنيا و آخرت
4032 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كس در شب و روز ، بزرگترين دغدغهاش دنيا باشد ، خداوند متعال ، فقر را پيش چشمان او مىنهد [ تا همواره احساس فقر كند ] و امورش را پريشان مىسازد ، و از دنيا جز به آنچه برايش قسمت شده ، نمىرسد .
4033 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كه دغدغهاش دنيا باشد ، خداوند ، فقر را پيش چشمان او مىنهد و آرامش [ خاطر ] او را پريشان مىسازد و از دنيا ، جز آنچه برايش مقدّر شده ، به او نمىرسد .
4034 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كس در حالى صبح كند كه بزرگترين دغدغهاش دنيا باشد ، نزد خداوند ، منزلتى ندارد و خداوند ، چهار چيز را پيوسته در دلش قرار مىدهد : اندوهى كه هرگز از او جدا نمىشود ؛ گرفتارىاى كه هرگز از آن خلاصى نمىيابد ؛ فقرى كه هرگز به توانگرى نمىانجامد ؛ و آرزويى كه هرگز به پايان نمىرسد .