تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 73

مساهمون:

ص٧٣
شما امروز ، امر به معروف و نهى از منكر مىكنيد و در راه خدا به جهاد مىپردازيد ؛ ولى زودا كه با شيوع دنيادوستى در ميانتان ، از اين حال برگرديد و ديگر امر به معروف و نهى از منكر نكنيد و در غير راه خدا بجنگيد . كسانى كه در آن هنگام ، در نهان و آشكار ، به كتاب [ خدا ] پايبندى نشان مىدهند ، همانند نخستين پيش‌گامان مهاجران و انصار هستند . 4028 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خشكى چشم‌ها ، « 1 » ناشى از فراوانى گناهان است و فراوانى گناهان ، ناشى از اندك بودن پارسايى است و اندك بودن پارسايى ، ناشى از درشت‌طبعى بسيار است و درشت‌طبعى بسيار ، ناشى از دنيادوستى .

ى بر باد رفتن اعمال

4029 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : شش چيز ، اعمال [ نيكو ] را بر باد مىدهد : پرداختن به عيب‌هاى مردم ، سنگ‌دلى ، دنيادوستى ، كم‌حيايى ، درازى آرزو ، و [ ظلمِ ] ستمگرى كه [ از ستمكارى ] باز نَايستد .

ك باز ماندن از آخرت

4030 . امام باقر عليه السلام : در زمان پيامبر خدا ، مؤمنى نادار و سخت نيازمند از اهل صُفّه « 2 » بود كه در همه اوقات نماز ، ملازم پيامبر خدا بود و در هيچ نمازى غيبت نداشت . پيامبر خدا ، نادارى و غربت او را مىديد و دلش به حال وى مىسوخت و مىفرمود : " اى سعد ! اگر چيزى دستم بيايد ، نيازت را بر طرف مىكنم " .
هامش
( 1 ) كنايه از گريه نكردن و سنگ‌دلى و نداشتن رقّت قلب . ( 2 ) اهل صُفَّه ، مهاجران تهىدستى بودند كه خانه‌اى براى سكونت نداشتند و در زير سايبانى در مسجد مدينه به سر مىبردند ( النهاية : ج 3 ص 37 " صفف " ) .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 73 | محمد الريشهري